Jûjî

mixatib

navdêr
  1. berpeyv, beraxêv, guhdar kesa/ê ku jê re tê peyivîn, kesa/ê ku kesek li gel diaxive yan danûstandinan li gel dike

    en
    addressee / interlocutor / collocutor / drawee
    tr
    muhatap

Etîmolojî

Ji erebî مخاطب (muxaṭeb) ji خطب (xeṭebe, “jê re peyivîn”), hevreha aramî חטב (x-t-b-: hw). Ji heman rehî: xatib, xîtab, xutbe.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

mixatib — ferhenga kurmancî · Jûjî