Jûjî

mihbet

navdêr
  1. evîn, hezkirin, dildarî

    de
    Sympathie / Unterhaltung / Zuneigung
    tr
    muhabbet / yarenlik

Mînak

  • Ey av û av ey av û avMa tu bi işq û muhbetêMewc û pêlan tavêy belav

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?], têkildarî hebîb

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

mihbet — ferhenga kurmancî · Jûjî