Jûjî
KurmancîTürkçeEnglishDeutschNederlands
Daxe

mehcûbiyet

navdêr

  1. şermezarî, rûreşî, serşorî, fihêt, fedî, eyb

    de
    Verlegenheit
    tr
    mahcupluk / mahcubiyet / mahcubluk

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?]: mehcûb + -iyet

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

mehcûbiyet — ferhenga kurmancî · Jûjî