Jûjî

meşrûtî

navdêr
  1. rewşa meşrûbûnê

    tr
    meşruiyet / meşruluk / meşruti

Etîmolojî

Ji meşrû + -î.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

meşrûtî — ferhenga kurmancî · Jûjî