Jûjî

masûmî

navdêr
  1. sadetî, paqijtî, êrîtî, bêrîtî, bêtawanîtî, bêgunehî, bêtawanî, mesûmiyet

    de
    Unschuld
    tr
    bekâret / masumiyet / masumluk

Etîmolojî

Ji masûm + -î.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

masûmî — ferhenga kurmancî · Jûjî