Jûjî

mûrî

/muːˈɾiː/

navdêrmêza
  1. Hin candarên pirr biçûk lê barên giran hildigirin.

    de
    Ameise
    en
    ant
    nl
    mier
    tr
    karınca / karışka / komursga

Etîmolojî

proto-hindûewropî: *morwi- ("mûrî") :*proto-îranî: *merwî- ("mûrî"); avestayî: mewîrî ("mûrî"); pehlewî: mûr ("mûrî"); farisî: mûrçe, mûr ("mûrî"); mazenderanî: melîcê ("mûrî"); osetî: mulcug ("mûrî")...; kurmancî: mûrî, mêrû, mêrî; soranî: mêrûle ("mûrî"); hewramî: mirowçe ("mûrî"); zazakî: morcele ("mûrî")

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

mûrî — ferhenga kurmancî · Jûjî