Jûjî

li hev qelibîn

lêker
  1. bi awayekî gur an jî qelebalix li nav hev ketin

    tr
    karşılaşmak / çarpışmak / biribirine girmek / akmak

Mînak

  • malbat tev wisa li hev qelibîn ku alem hate sera wan.

  • em li serê quncê li hev qelibîn, dema ez lê qelibîm çavê xwe bera ber xwe da.

Etîmolojî

li + hev + qelibîn

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

li hev qelibîn — ferhenga kurmancî · Jûjî