Jûjî

lepitîn

/lɛpɘˈtiːn/

1.navdêr
  1. livîn

    en
    budging
    tr
    kımıldama

Mînak

  • Zeus vê daxwaza Agdistis bi cîh aniye û destûra derketina pora wî û lepitîna tiliya wî a qilîçê jî daye.

2.lêker
  1. livîn, lebitîn

    en
    move / budge
    tr
    kımıldamak

Mînak

  • Piştî çend saetan bagerê vekir lê Kardûk û hemû gundî qefilîbûn. Ancex devên wan tenê dilepitîn.

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

lepitîn — ferhenga kurmancî · Jûjî