Jûjî

kobîn

navdêr
  1. kûzbûn, xûzbûn, xwarbûn, xûlbûn, daxûlbûn, daqûlbûn, nişivîn

    tr
    eğilme

Etîmolojî

Ji ko + -bîn.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kobîn — ferhenga kurmancî · Jûjî