Jûjî
KurmancîTürkçeEnglishDeutschNederlands
Daxe

keybanû

navdêr

  1. şahbanû, kevanî, jin, bermalî, pîrek, afret, kuflet, kulfet

    tr
    kraliçe / ece

Etîmolojî

Ji key + banû.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

keybanû — ferhenga kurmancî · Jûjî