navdêr
Qalibên ji herriyê yan çîmentoyê çêkirî yên ku li ser û li rex hev tên danîn û dîwar jê çêdibin.
- de
- Backstein / Ziegel / Ziegelstein / Luftziegel
- en
- brick / adobe / tiling
- nl
- baksteen / bouwsteen / klinker / steen
- tr
- tuğla / kelpiç / kerpiç
Etîmolojî
Ji tirkî kerpiç yan ji osmanî كرپیچ (kerpiç). Bide ber azerî kərpic, qazaxî кірпіш (kırpış), başkîrî кирбес (kirbes)... Heman peyv ji zimanên tirkîkî ketiye hinek zimanên slavî jî bo nimûne: bulgarî û rûsî кирпич (kirpič).