kerîkerî

navdêr

parçeparçe, parepare, pariparî, cengecenge, pirtîpirtî, çîtîçîthî, letelete
tr
bölük pörçük / parça parça

Etîmolojî

Ji kerî + -kerî.

kerîkerî — ferhenga kurmancî · Jûjî