Jûjî

kenar

navdêr
  1. Dera tixûbê tiştekî lê diqede yan dest pê dike.

    de
    Rand / beiseite / Bord / Kontur
    en
    edge / brim / coast / border
    nl
    rand / kust / zoom
    tr
    kenar#Tirkî / kıyı / bucak / ibik

Mînak

  • Em li kenara avê rûniştibûn.

Etîmolojî

Ji zimanên îranî, hevreha farisî کنار (kenar), farisiya navîn kenar / keran, peştûyî kinar, avestayî kerene-

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kenar — ferhenga kurmancî · Jûjî