Jûjî

kelkûtî

navdêr
  1. ewaretî, beredaytî, arodetî, selexanetî, tortoretî, betaltî

    tr
    avarelik / çarpık

Etîmolojî

Ji kelk + -ûtî.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kelkûtî — ferhenga kurmancî · Jûjî