navdêr
Kesên ku hemû karê jiyana xwe kiriye îbadetkirin û bûye endamê xilwetxaneyekê.
- de
- Priester / Mönch / Bischof / Geistlicher
- en
- monk
- nl
- monnik / kloosterbroeder / kloosterling
- tr
- keşiş / rahip / papaz / kara baş
Mînak
Ji vira radibe hema rast diçe cem keşîşê gundê xwe.
Etîmolojî
Bi riya erebî كشيش (keşîş) ji siryaniya klasîk ܩܫܝܫܐ (qaššīšā) yan ji îbranî קשישא (kişîşa: pîr; keşîş) ji קשש (k-ş-ş-: pîr bûn). Bo têkiliya maneyê di navbera "pîrî" û "serokatiya dînî" de, bide ber peyva "pîr" ya îranî ya bi herdu wateyan û herwiha peyva "şêx" ji erebî شيخ (şeyx) ya dîsa bi herdu maneyan.