Jûjî

kartûş

navdêr
  1. gulle, berik, fîşek, telqe

    tr
    kartuş

Mînak

  • Kartûşa dîrokî: ”Curdistan – Diarbeck” (1682)

Etîmolojî

Ji fransî cartouche, ew bi xwe jî ji îtalî cartoccio e ku hevreha kartonê ye

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kartûş — ferhenga kurmancî · Jûjî