Jûjî

kêlik

navdêr
  1. kêl, gorîçe, kevirên di ber serê an piyê goran de tê çikilandin

    de
    Augenblick
    en
    lumbar / lambor
    tr
    mezar taşı / süngü

Etîmolojî

Ji kêl + -ik.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

kêlik — ferhenga kurmancî · Jûjî