Jûjî

jinavçûn

navdêr
  1. hilweşîn, ruxîn, pûçbûn, têkçûn, xirabbûn, wêranbûn, neman

    en
    destruction / ruin / devastation

Etîmolojî

Ji ji + nav + çûn.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

jinavçûn — ferhenga kurmancî · Jûjî