Jûjî

imtiyaz

navdêr
  1. Mafên taybet yên ku tenê kesekî yan hin kesan hene.

    de
    Vorrecht / Privileg / Privilegium / Vergünstigung
    en
    privilege / prerogative / franchise
    nl
    preferentie / prae / privilege / voorrecht
    tr
    imtiyaz / ayrıcalık / gedik

Etîmolojî

Ji erebî اِمْتِيَاز (imtiyāz).

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

imtiyaz — ferhenga kurmancî · Jûjî