Jûjî
KurmancîTürkçeEnglishDeutschNederlands
Daxe

hilik

navdêr

  1. derûn, hêsin, nefs

    tr
    öz / ebe / esas

Etîmolojî

Ji hil + -ik.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

hilik — ferhenga kurmancî · Jûjî