Jûjî

hilç

/ˈhɘlt͡ʃ/

navdêr
  1. amûrek serê wî hesin û tûj e ku pê kereng, pîrqelaçik, xelîlok ji erdê dihê derxistin, arode, hadode

Mînak

  • Herkê di destê wan de hilçek bi qelaçan ketibûn.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

hilç — ferhenga kurmancî · Jûjî