Jûjî

hişavêtin

navdêr
  1. dînbûn, harbûn, sermestbûn, mendexoşbûn, jixweçûn

    tr
    çıldırma / esirme / sapıtış / sapıtma

Etîmolojî

Ji hiş + avêtin.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

hişavêtin — ferhenga kurmancî · Jûjî