Jûjî

hefs

navdêr
  1. Cihê mirovên girtî tê ve.

    de
    Gefängnis / Gewahrsam / Knast
    en
    prison / cell / jail
    nl
    gevangenis / gevangenhuis / cel
    tr
    hapis / zindan / mahbes / ceza evi

Etîmolojî

Ji erebî حبس (ḥebs) ji حبس (ḥebese, “girtin, asê kirin”), hevreha aramî חבש (x-b-ş-, “girê dan”) akadî ebaşu (“girê dan”).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

hefs — ferhenga kurmancî · Jûjî