Jûjî

hêştir

/heːʃˈtɪɾ/

navdêr
  1. Dewara deştê; dewarek bilind e bi taybetî li deştê bar pê tên hilgirtin û / yan mirov lê siwar dibin.

    de
    Kamel
    en
    camel
    nl
    kameel
    tr
    tek hörgüçlü deve, hacı devesi, hecin

Etîmolojî

Dara etîmolojiyê Proto-îranî *úštrah Kurmancî hêştir Mîrasmayî ji proto-îranî *úštrah. Hevreha soranî حوشتر (ḥuştir) û وشتر (wiştir), belûçî ہشتر (huştir, huştur) û اشتر (uşter), farisî شتر (şotor), farisiya kevn uşṡre-, sanskrîtî उष्ट्र (ustre-), hindî ऊँट (ū̃ṭ), urdûyî اونٹ (ū̃ṭ). Di pirraniya zimanên dinyayê de yek formek ji sê navan li vê heywanê tê kirin: 1. Ji Kurdistanê di başûrê Asyayê re heta Endonezyayê formek ji peyva arî-îranî li kar e, 2. ji Tirkiyê di Asyaya Navîn re heta Mongolistanê formek ji peyva tirkî-mongolî (deve/temee) tê bikaranîn û 3. di zimanên samî de formek ji peyva

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

hêştir — ferhenga kurmancî · Jûjî