Jûjî

guncanî

navdêr
  1. munasîbî, hevgirtinî, lêhênatî, pêketî

    de
    Adäquatheit
    en
    reasonableness / congruence
    tr
    mülâyimlik / tecanüs / uyarlık / yakışık

Etîmolojî

Ji guncan + -î.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

guncanî — ferhenga kurmancî · Jûjî