Jûjî

gumtil

navdêr
  1. şaltî, girik, kêsek, gilok, gulolk, gulat, teltî, kêrsek, girikên axê

    en
    upsweep
    tr
    topuz

Etîmolojî

Ji gum-til, "gum" hevreha kurmancî kom, soranî ko û komele, hewramî koma, farisî کومه (kûmê), tirkî küme, hemû ji erebî كومة (kûme) ji yûnanî κύμα (kýma) ji κύω (kûo: pif bûn, qelew bûn, mezin bûn) ji proto-hindûewropî *keu (pif bûn). "-til" ji til (2).

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

gumtil — ferhenga kurmancî · Jûjî