Jûjî

fend

navdêr
  1. huner, hinêr, konetî, fesal

    de
    Betrug / Schlich
    en
    artifice
    tr
    dubara / fent / oyun / desise

Mînak

  • Kvirê aşî çiqasî giran be jî, aşvan bi fenda xwe wî radike.

Etîmolojî

Ji erebî fen. Bo zêdebûna D lipey N bide ber qalind, mindal, elind.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

fend — ferhenga kurmancî · Jûjî