Jûjî

ezamet

navdêr
  1. mezintî, gewretî, girî, ezîmbûn

    de
    Herrlichkeit
    en
    greatness / augustness
    tr
    azamet / heybet / izzet

Etîmolojî

Ji erebî عظامة, têkildarî ezîm.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

ezamet — ferhenga kurmancî · Jûjî