Jûjî

erîn

/ɛˈɾiːn/

navdêr
  1. Yekeyeke pîvanê ye.

Mînak

  • Qayîşek ji nava wî ra mezin, di nava pantorê xwe ra kiribû û serê wê bi qasî erînekê pê ve daliqîyabû.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

erîn — ferhenga kurmancî · Jûjî