Jûjî

dizîkîtî

/dɘziːkiːˈtiː/

navdêr
  1. rewşa dizîkîbûnê

    en
    furtiveness / insidiousness / stealthiness / thievishness

Etîmolojî

Ji dizîkî + -tî.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

dizîkîtî — ferhenga kurmancî · Jûjî