Jûjî

dizî

navdêr
  1. Bo xwe birina tiştekê/î bêyî hay û destûra xwedana/ê wî tiştî.

    de
    Diebstahl / geheim / Raub / Einbruchdiebstahl
    en
    theft / stealing / klepto- / roof
    nl
    diefstal
    tr
    soygun / hırsızlık / arakçılık / sirkat

Etîmolojî

Ji diz + -î.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

dizî — ferhenga kurmancî · Jûjî