Jûjî

dilçûn

navdêr
  1. arezûya kirina karekî bi taybetî kiriyara seksî an jî xwarinê

    en
    lust / horny
    tr
    imrenme / iştah

Mînak

  • Dilçûnê eqilê hin kesan yê dagîr kirî.

Etîmolojî

Ji dil + çûn.

Peyvên girêdayî

Hevwate

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

dilçûn — ferhenga kurmancî · Jûjî