Jûjî

dûkêl

/ˈduː'kʰeːl/

navdêrnêrza
  1. Toza yan bayê gewr yê ku ji agirî hildikeve.

    de
    Rauch / Qualm
    en
    smoke
    nl
    rook / walm
    tr
    sis / duman

Mînak

  • Dûkêla cigareya wî dihat min.

Etîmolojî

Herwiha dûkel, dibe ji dû (“dûkêl”) + kel (“gur, agir”) hevreha soranî دووکهڵ (dûkeł), hewramî dûkeł.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

dûkêl — ferhenga kurmancî · Jûjî