Jûjî

dîtin

/diːˈtɘn/

1.navdêr
  1. pêhesîna bi çavan:

Mînak

  • Dîtina gulan mirovî dilxweş dike.

  • dîtina hevalan li qehwexaneyê

2.lêkerPirjimar: em dibînin
  1. Bi çavan pê hesîn, bi çavan hay jê bûn, ketin ber çavan.

    de
    etwas sehen / eine Meinung dazu haben
    en
    to see
    nl
    zien, kijken
    tr
    görmek

Mînak

  • Tarî bû, me ti tişt nedidît.

  • Mirov li ber ronahiyê tiştan dibîne.

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî: *dʰeiə ("pê hesîn, dîtin, bihîstin"), proto-îranî: *dai- ("dîtin, bihîstin") , avestayî: dai- ("dîtin "), farisiya kevn: dī- ("dîtin"), partî: dyd- ("dîtin"), pehlewî: dyd- ("dîtin"), hotenî: dai- ("dîtin"), harezmî: dy- ("dîtin"), farisî: dīdan ("dîtin"), belûçî: dīt- ("dîtin") … ^(alfabeya arî), kurmancî: dîtin ("dîtin"), soranî: dîtin, bînan ("dîtin"), hewramî: diyay ("dîtin"), zazakî: diyene, vînayen- ("dîtin"), şêxbizinî: diyin, wînandin- ("dîtin"), sanskrîtî: dhay- ("bihîstin"), yûnanî: theôréô ("dîtin"),

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

dîtin — ferhenga kurmancî · Jûjî