1.navdêr
pêhesîna bi çavan:
Mînak
Dîtina gulan mirovî dilxweş dike.
dîtina hevalan li qehwexaneyê
/diːˈtɘn/
pêhesîna bi çavan:
Dîtina gulan mirovî dilxweş dike.
dîtina hevalan li qehwexaneyê
Bi çavan pê hesîn, bi çavan hay jê bûn, ketin ber çavan.
Tarî bû, me ti tişt nedidît.
Mirov li ber ronahiyê tiştan dibîne.
Ji proto-hindûewropî: *dʰeiə ("pê hesîn, dîtin, bihîstin"), proto-îranî: *dai- ("dîtin, bihîstin") , avestayî: dai- ("dîtin "), farisiya kevn: dī- ("dîtin"), partî: dyd- ("dîtin"), pehlewî: dyd- ("dîtin"), hotenî: dai- ("dîtin"), harezmî: dy- ("dîtin"), farisî: dīdan ("dîtin"), belûçî: dīt- ("dîtin") … ^(alfabeya arî), kurmancî: dîtin ("dîtin"), soranî: dîtin, bînan ("dîtin"), hewramî: diyay ("dîtin"), zazakî: diyene, vînayen- ("dîtin"), şêxbizinî: diyin, wînandin- ("dîtin"), sanskrîtî: dhay- ("bihîstin"), yûnanî: theôréô ("dîtin"),