Jûjî

bizincîrî

/bɘzɘnd͡ʒiːˈɾiː/

navdêr
  1. rewşa bizincîrbûnê

Etîmolojî

Ji bizincîr + -î

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bizincîrî — ferhenga kurmancî · Jûjî