Jûjî

binesir

/bɘnɛˈsɘɾ/

navdêr
  1. qusandî, qusiyayî, cedewî

    tr
    nasırlı

Etîmolojî

Ji bin- + esir.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

binesir — ferhenga kurmancî · Jûjî