bincamî

/bɘnd͡ʒɑːˈmiː/

navdêr

çîvokî, durûtî, riyakarî, bêexlaqî, derewînî, melaqî, dudevîtî, durûbûn, rewşa bincambûnê
tr
ikiyüzlülük / riyakârlık / ikiyüzlüluk

Etîmolojî

Ji bincam + -î