Jûjî

binbaritî

/bɘnbɑːɾɘˈtiː/

navdêr
  1. lixwegirtîbûn, mukelefî, mukelefiyet

    tr
    yükümlülük

Etîmolojî

Ji binbar + -itî.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

binbaritî — ferhenga kurmancî · Jûjî