Jûjî

biharat

/bɘhɑːˈɾɑːt/

navdêr
  1. Riwekên xwerbar yên ku têkilî nav xwarinan tên kirin daku bêhnek yan çêjek xweş bide xwarinê.

    de
    Würze / Gewürz
    en
    spice
    nl
    kruid / specerij
    tr
    baharat

Etîmolojî

Ji erebî بهار (behar: gulek e, Buphthalmum) ku ji zimanên îranî bi bêjeya biharê têkildar kirine nê bixwe ji an ji hevreheke partî [skrîpt hewce ye] (bûδazar) e.

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

biharat — ferhenga kurmancî · Jûjî