Jûjî

bişkurî

/bɘʃkʊˈɾiː/

1.navdêr
  1. Keçikên/kurikên ku êdî hinek mezin bûne, bûne danzdeh, sêzdeh salî û dikarin li malê alîkarîya diya/bavê xwe bikin, ber destê wan herin werin.

    en
    helper / gopher

Mînak

  • Fadîle zehf şepirze ye, nexweş e, nikare rabe, qet bişkurîyeke wê jî tune ye ber destê wê here were.

  • Bişkurîyeke/Bişkurîyekî me jî tune hema em ji xwe ra bikaribin dewarekî xayîbikin.

Peyvên girêdayî

2.lêker
  1. Dema borî ji lêkera bişkurîn.

Mînak

  • Vebû, geş bû, gul bişkurî.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bişkurî — ferhenga kurmancî · Jûjî