Jûjî

berhingarî

/bɛɾhɘnɡɑːˈɾiː/

navdêr
  1. Rênedan ku kesek yan tiştek ziyanê li kesekî yan tiştekî bike.

    de
    Interdikt / Verbot / Abwehr / Wehr
    en
    defense / defence / protection / challenge
    nl
    motivering / rechtvaardiging / wettiging / interdict
    tr
    savunma / mukavemet / direniş / karşı koyma

Mînak

  • Erê tu kî heta tu berhingariya min bikeyî.

Etîmolojî

Ji berhingar + -î.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

berhingarî — ferhenga kurmancî · Jûjî