Jûjî

belakirî

/bɛlɑːkɘˈɾiː/

1.rengdêr
  1. ya / yê ku hatiye bela kirin

    tr
    bulaşkanlık

Etîmolojî

Ji bela + kirî.

2.navdêr
  1. rewşa belakirbûnê

Etîmolojî

Ji belakir + -î.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

belakirî — ferhenga kurmancî · Jûjî