1.navdêr
Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.
- tr
- esneyiş
bawişkîn
/bɑːwɘʃˈkiːn/
2.lêker
bêhemdî devê xwe vekirin û bêhneke kûr girtin ji ber xewê an acizîyê
- en
- yawp / yawn
- tr
- esnemek
Mînak
Temo bi çîroka diya xwe re di xew re çû. Edî şev baş dereng bûbû, jin û mêr jî baş westiyabûn û li ser hev dibawişkîn.
Etîmolojî
Ji proto-îranî *wí- + *yās (“bawişkîn, devê xwe vekirin”). Hevreha soranî باوێشک (bawêşk).