Jûjî

bênivêj

rengdêr
  1. kesa/ê ku pîs e û loma nabe nivêjan bike berî ku xwe bişo

    en
    ritually / unclean / ceremonially / impure

Mînak

  • Eger Şeytan hat mirovî, mirov bênivêj dibe.

  • Sicatka me bênivêj bûye ji ber ku kurrikî mîstiye ser.

Etîmolojî

Ji bê- + nivêj.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bênivêj — ferhenga kurmancî · Jûjî