Jûjî

bêkumî

/beːkʊˈmiː/

navdêr
  1. rewşa bêkumbûnê

Etîmolojî

Ji bêkum + -î

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bêkumî — ferhenga kurmancî · Jûjî