bêistiqrarî

/beːɘstɘqɾɑːˈɾiː/

navdêr

bêstewiltî, nearamî, bêsebrî, nerehetî, ne hêminî, ne hêwirî, bêhedanî, bêsebirî, bêntengî, ne asayî, ne hêsayî, ne aramî, rewşa bêistiqrar
tr
kaos / istikrarsızlık

Etîmolojî

Ji bêistiqrar + -î