Jûjî

bêihtimamî

/beːɘhtɘmɑːˈmiː/

navdêr
  1. rewşa bêihtimambûnê

    de
    Sorglosigkeit

Etîmolojî

Ji bêihtimam + -î

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bêihtimamî — ferhenga kurmancî · Jûjî