Jûjî

bêhukimî

/beːhʊkɘˈmiː/

navdêr
  1. rewşa bêhukimbûnê

    tr
    hükümsüzlük

Etîmolojî

Ji bêhukim + -î

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.