Jûjî

bêhnijîn

/beːhnɘˈʒiːn/

1.navdêr
  1. pirkeyin, pişkîn, pijmîn, hilpişkîn, fişkîn, pişmîn, firijîn, ferixîn, ferixîn, bêhemdî xwe dengê "hettiş" jê hatin (bi taybetî ji ber alerjiyê)

    de
    Niesen
    en
    sneeze / sneezing
    nl
    niesen / niezen
    tr
    hapşırık

Mînak

  • Bêhnijîna wî ya ji nişkê ve em behecandin.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bêhnijîn — ferhenga kurmancî · Jûjî