Jûjî

bêgunehî

/beːɡʊnɛˈhiː/

navdêr
  1. rewşa bêgunehbûnê, sadeyî, bêrîtî, bêtawanî, xalîxeresî, bêsûcî

    de
    Unschuld / Arglosigkeit
    en
    innocence / offenseless / blameless / sinlessness
    tr
    dokunulmazlık / günahsızlık / masumiyet / masumluk

Etîmolojî

Ji bêguneh + -î

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

bêgunehî — ferhenga kurmancî · Jûjî